Rozdział 1

-Tato znów.. znowu czytałeś mój pamiętnik ! - powiedziałam podnosząc ton , wyrywając zeszyt z rąk mężczyzny

-Kochanie martwię się o ciebie. - wstał i objął mnie

-O wielki tatuś się znalazł? Przypomniałeś sobie o córce?!

-Darcy przestań...

-Proszę idź do swojej panienki ! - popchnęłam go lekko

-Ubieraj się i marsz do szkoły. - powiedział zamykając drzwi

Szary,deszczowy dzień.. jak zawsze. Trudno aby w mojej sytuacji nagle wszystko nabrało koloru.

Zeszłam po schodach do jadalni. Słuchając muzyki w niebiesko-różowych słuchawkach przejechałam wzrokiem mojego starszego brata, chwyciłam kanapkę i jadłam bez pośpiechu.

-Jedz szybciej, bo się spóźnisz. - powiedziała kobieta wyjmując mi jedną słuchawkę z ucha

-Daj mi spokój. - burknęłam

-Autobus przyjedzie za 5 minut.

-To się spóźnię

-Co się z tobą dziewczyno dzieje!

-Nie krzycz na mnie. - wymamrotałam i poszłam do przedpokoju

Ubierając kalosze spojrzałam na migdalących się parę zakochanych, których związku nie tolerowałam.

Wybiegłam z domu, nogi plątały mi się.. nic nie widziałam przez deszcz, zdjęłam torbę z ramienia i zrobiłam z niej '' daszek'' .. wtedy przynajmniej dostrzegłam co nie co.

-Czekaj na mnie ! - krzyknął mój brat

-Jacob pospiesz sie !

Zajęłam miejsce w autobusie i spuściłam wzrok.

-Cześć Da. - powiedział chłopak zajmując miejsce tuż naprzeciwko mnie

-Hej Nick. - wyszeptałam

-Jak tam? Jak się czujesz?

-Do bani..

-Chesz cukierka? - zapytał wyjmując słodkości z czarno-czewonego plecaka.

-Nie, dziękuję.

-Gdzie Jacob? - spytał

-Pewnie gdzies z tyłu

-Widzę go, znowu ma nową dziewczynę? - spojrzał do tyłu Nick

-Nie zdziwiłabym się, idź do niego.

-Nie. Chyba, że naprawdę chcesz abym poszedł.

-Do nieczego Cię nie namawiam.

Moja głowa lekko uniosła się do góry, spojrzałam na chłopaka , na jego twarzy pojawił się promienny uśmiech.

-Krępuje się przez ciebie, nie gap się tak. - powiedziałam szeptem

-To słodkie. - zaśmiał się

-Spadaj ! - walnęłam go lekko w rękę

-Osz ty, bijesz starszych ?

-Ja? Ja moge. - uśmiechnęłam się lekko

-Co tam siostra? - zapytał Jacob siadając koło mnie

-Weź idź. - powiedziałam

-Nick dawaj na tyły fajnie jest. - zachęcał

-Ok. - odpowiedział

-Forever alone. - powiedziałam

-Chodź z nami.

-Idź już. - popchnęłam brata

Resztę drogi przesiedziałam sama. Słyszałam śmiechy dochodzące z tyłów autobusu... przywykłam do tego.

Wysiadłam z pojazdu kierując się w stronę szkoły.

-Uważaj jak chodzisz ! - krzyknęłam na osobę która na mnie wpadła

-Sory, ale to ty wpadłaś na mnie.

-Wszystko jedno. - powiedziałam

-Pomogę Ci. - podnosił mnie chłopak

-Zostaw. Nie jestem małym dzieckiem. - spojrzałam na niego

-Co tu sie dzieje? - podeszła dziewczyna

-Nic. - powiedziałam

-Ej Randy co ty jej zrobiłeś? - szturchnęła go

-Wpadła na mnie.

-Głupolu nic Ci się nie stało? - przytuliła mnie Nathalie

-Żyję. - zjechałam wzrokiem chłopaka

-No przepraszam.

-Dobra dobra chodźmy bo zaraz dzwonek. - powiedziała Nat

-Znowu się zaczyna.. - powiedziałam gdy weszłyśmy do szkoły

-Co jest?

-Jacob.

-Ach no tak, musisz się przyzwyczaić, że twój brat jest najpopularniejszym chłopakiem w szkole.

-Zygam tęczą po prostu

-Nie jest aż tak źle, fajny jest

-I wkurzający

-Jak to starszy brat. - zaśmiała się

-To tylko rok różnicy...

-AŻ

-Idzie ta wiedźma. - powiedziałam zauważając nauczycielkę

-Strzeżmy się, matematyka to zło

Po ośmiu godzinach skończyliśmy wszystkie lekcje. Wyszłam ze szkoły kierując się w stronę domu.

-Darcy !! - krzyknął Jacob

-Co chcesz?!

-Chodź tu!

Podeszłam do chłopaka , który siedział na murku.

-Jedziemy taksówką. - powiedział

-A nie masz nóg?

-Jedziemy taksówką, nie rozumiesz?

-Rozumiem. - powiedziałam i usiadłam obok niego

-Jak minęły lekcje karzełku ?

-Odezwał się wielkolud

-Nie denerwuj się. - przytulił mnie

-Dżizas ! co Ci się stało, że mnie przytulasz? Masz gorączke? Nie poznaje Cię – zdziwiłam się

-Taksówka przyjechała. - oznajmił i po chwili wsiedliśmy do pojazdu

-Jak było w szkole ? - zapytał tata gdy weszliśmy do domu

-Normlanie. - odpowiedziałam

-Zaraz będzie obiad. - uśmiechnęła się moja macocha-Kate

-Jacob zamawiamy pizze? - olałam kobiete

-Przestań Darcy. - odpowiedział

Położyłam się na kanapie w salonie, włączyłam telewizor, mając cały świat gdzieś. W pewnej chwili źle się poczułam.

-Wszystko dobrze? - zapytał troskliwie tata

-Głowa mnie boli.

-Idź do łóżka. - rozkazał

Usiadłam na łóżku i patrzyłam na okno. W kieszeni moich czarnych spodni zaczął wibrować telefon. Spojrzałam na wyświtlacz – Nick...rozłączyłam.

Położyłam się i wyciągnęłam mój pamiętnik spod łóżka. Z pisania wyrwało mnie burczenie komórki

-Czego chcesz?

-Darcy ja Ci nic nie zrobiłam

-Przepraszam babciu, myślałam że to....

-Nie ważne, chciałam Ci tylko powiedzieć żebyś przekazała tacie, że przyjdziemy o 20. - powiedziała

-Dobrze

-No to pa kochanie. - pożegnała się babcia

Wzięłam długopis w rękę aby powrócić do pisania... nie na długo, usłyszałam pukanie do drzwi

-Weź tą tabletkę. - powiedziała Kate

-Będziesz mnie faszerować chemią? - spojrzałam na nią

-Pomoże Ci. - oznajmiła z wściekłością w oczach

-Równie dobrze mogłam sama zejść po leki

-Robie to dla Twojego ojca. - obróciła się na pięcie i trzasnęła drzwiami

-Znowu się kłócicie? - zapytał tata wchodząc do pokoju

-To nie ja. - spuściłam wzrok

-A kto? Hipopotam ? Dlaczego jej nie lubisz?

-Po prostu, nie lubie

-Dlaczego?

-Tato ona jest od Ciebie młodsza o dziesięć lat

-Wiek nie gra roli

-Tak? A co byś powiedział jakbym teraz miała faceta który ma 67 lat?

-Nie przeginaj. - zaśmiał się

-Tato..

-Słucham

-Czy ty w ogóle pamiętasz jeszcze mame ? - spojrzałam mu w oczy

-Oczywiście

-A tęsknisz? - łza spłynęła po moim policzku

-Tak, ale musisz się pogodzić z tym, że chcę zacząć od początku, zapomnieć o mamie.

-Rozumiem, ale to dla mnie trudne

-Wiem córeczko.- przytulił mnie

-Dzwoniła babcia, mówiła że przyjdą o 20

-Dobrze, jutro nie idziesz do szkoły, nie wypuszcze Cię jak się źle czujesz

Było mi wszystko jedno.. siedzieć w domu cały dzień, było dobrą opcją. Nie miałam ochoty nikogo widzieć, czułam się okropnie... 

~~~~~~~~~~~~

Pierwszy rozdział. :) Niestety, nie jest długi. :p ale na początku chodzi bardziej o poznanie bohaterów. :) Mam nadzieję, że przypadnie wam to opowiadanie do gustu. ;3