Rozdział 3

Siedziałam na dużym fotelu w salonie,  oglądając jakieś kreskówki. Usłyszałam gdy ktoś wchodzi do domu. W progu drewnianych drzwi od pomieszczenia w którym przebywałam, zauważyłam tatę który idzie w moim kierunku w okularach przeciwsłonecznych.

-Jaki lans. – wystawiłam język

-O moja mała dziewczynka ogląda bajeczki. -  śmiał się siadając obok mnie

-Posprzątałam, widzisz ?

-Nie, marchewki wyjadły mi oczy..

-Rany tato, co Cię wzięło na te marchewki ? Codziennie to słysze..

-Dowiesz się dzisiaj.. – spojrzał na mnie z szerokim uśmiechem . – O której kończy Jacob? – zapytał po chwili

-Powinien już być…

*NICK*   w tym samym czasie

Popychając się z Jacob’em szliśmy w stronę mojego domu.

-Ej stary, ale powiedz mi szczerze.. – zaczął Jac

-Zawsze

-Zakochałeś się w Darcy? – śmiał się

Speszyłem się, tak speszyłem czy to aż tak widać ? Nie powiem przecież ‘ TAK BUJAM SIĘ W TWOJEJ SIOSTRZE, FAJNIE NIE? BĘDZIE MOJĄ ŻONĄ I BĘDZIEMY MIELI DZIECI, ALE NIE WIEM JESZCZE JAK BO ONA NIE ODWZAJEMNIA TEGO CO JA. ‘. Oszalałem na punkcie Da , czuję, że to ta jedyna. Ale ona olewa mnie, jej sposób wypowiadania się do mnie, jej zachowanie w stosunku do mojej osoby, ona nie odwzajemnia uczucia którym pałam do niej. Może robie coś nie tak? A jeśli ona ma już chłopaka i nie powiedziała mi, albo nie chce bo jestem przyjacielem jej brata? …

-Ziemia do Nicka. – machał mi przed oczami chłopak o niebieskich oczach

-Przepraszam  zamyśliłem się

-Jasne, pewnie w głowie siedzi ci moja siostra. – wybuchnął śmiechem

-Nie. – skłamałem krótko

-Takie kity to wciskaj czterolatkowi .

-Zamknij się. – szturchnąłem go w ramię

-Nick kocha Darcy, Nick Kocha Darcy..

-Zachowujesz się jak dziewczyna, niedorozwinięty głąbie

Po tych słowach miałem chociaż chwilę spokoju.. i czas aby pomyśleć o niej.. o Darcy..

*Nathalie * godzine po wyjściu od Darcy

Szybkim  marszem szłam do domu, spojrzałam na zegarek. Świetnie ! Mama jest już w domu a ja ‘ lekcje ‘ skończyłam godzinę temu, taksówką lub autobusem nie pojadę. Mogłabym jechać na gapę.. nie.. zostałam już zatrzymana dwa razy.. Całe pieniądze straciłam w kawiarni.. Udusze Emily, to wszystko przez nią, ona szła i zaciągnęła mnie do lokalu bo miała  mi tyle do powiedzenia. Poczułam wibracje w kieszeni spodni, wyciągnęłam komórkę, na wyświetlaczu widniał napis ‘MAMA’  miałam już odbierać gdy przed sobą zauważyłam zmierzającego w moją stronę Randy’ego. Przyspieszyłam krok jeszcze bardziej spuszczając głowę w dół. Ominęłam chłopaka z ulgą, lecz po chwili poczułam czyjąś rękę na moim ramieniu.

-Cześć.- powiedział chłopak

-Czego chcesz?

-Bardzo miłe przywitanie..

-Uwierz to było zaskakująco miłe

-Dlaczego nie odzywałaś się od tylu miesięcy ?

-Hmm równo od 4 miesięcy, 23 dni, 6 godzin, i o już 34 minut, - puściłam oczko wysokiemu chłopakowi patrzącemu się na mnie

-Dlaczego to robisz? Wiesz jak mi ciebie brakuje?

-Nie wiem ! i nie chce wiedzieć ! Randy zrozum jesteś przeszłością.. – spojrzałam brunetowi w oczy

-Proszę daj mi drugą szansę.. – złapał mnie za rękę

-Puść i daj mi spokój..

-Wytłumaczmy sobie wszystko. – przejechał ręką po moim policzku

-Nie mam czasu. – zdjęłam dłoń chłopaka i pobiegłam przed siebie

-Spotkajmy się dzisiaj o 19 w Rose ! Będę czekał ! – krzyknął

*Nick*

-Cześć Josh ! – przywitałem się z moim bratem gdy weszliśmy do domu

-Siema ! – przybiliśmy sobie dłońmi piątke

-Jak było ? – pytałem

-Gdzie ?

-No w Los Angeles

-Świetnie.  – odpowiedział z uśmiechem

-Jak twoja kariera solowa? – zapytał Jacob

-Powoli się rozkręca. – odpowiedział Josh

-Cześć chłopcy – powiedział mężczyzna wychodzący z kuchni

-Hej tato. – odpowiedziałem

-Jak tam staruszek , gotowy? – zapytał Jacob’a

-Do czego ?

-A dzisiaj się spotykamy u was w domu. – uśmiechnął się

Co? Spotykają się dzisiaj w domu Styles’ów.. Muszę coś zrobić , aby pójść z nimi i spędzić czas z Darcy..

-Miałem posiedzieć u was, ale Darcy nie daje mi spokoju i co chwilę do mnie dzwoni, więc  już pójdę. – powiedział Jacob

-Siema. – pożegnałem się z nim

Poszedłem do swojego pokoju i włączyłem płytę  mojego ulubionego zespołu.. Położyłem się na łóżku patrząc w sufit i rozmyślając. O spaniu nie było nawet mowy, to niewykonalne. Nieodwzajemniona miłość to najlepszy przyjaciel samotności… Jak długo będzie toczyć się ta męczarnia? Zakochałem się tak szybko, ale dlaczego zapomnienie o niej jest takie trudne..

*Darcy*   wieczór tego samego dnia

-Ktoś puka do drzwi. – oznajmiłam

-Proszę, otwórz.

Złapałam za klamkę, przekręciłam klucz i otworzyłam drzwi. Przede mną stał wysoki mężczyzna o blond włosach, z dzieckiem na rękach , a obok chłopak o ciemnych włosach i dużych niebieskich oczach.

-Cześć ! – uśmiechnął się do mnie przyjaciel mojego taty

-Hej Niall ! – przybiegł tata

-Harry kopę lat ! – przywitali się

-Mówiłeś, że masz trójkę dzieci.

-Julia jest tancerką i wyjechała . To Gabriel i James. – przestawił

-Cześć chłopaki. A to moja córka Darcy. – wskazał na mnie

-Podobna do Ciebie. – zaśmiał się blondyn

-O tak, cały ja. – ukazał szeroki uśmiech. – A to Jacob. – wskazał na chłopaka który schodził po schodach

-Tato, nie mówiłeś, że przyjdą ze swoim potomstwem.. – wyszeptałam

-Oj cicho. – burknął tata . – Wchodźcie. – pokazał na salon

Następnie przyszedł Louis i Liam .

-Brakuje Zayna. – powiedział tata

-Pewnie układa swoje włosy. – odpowiedzieli chórem i wybuchnę i śmiechem

-O przyszedł !

-Hej ! – przywitał się mulat

-Gdzie masz syna? – zapytał Liam

-A wiesz z dziewczyną. – uśmiechnął się

Siedzieliśmy w siódemkę w pokoju mojego brata, słychać było śmiechy dochodzące z salonu. Nie wiedzieliśmy co mamy robić, praktycznie nikt się nie zna. Z tego towarzystwa  znałam tylko Jacob’a i Nick’a.

-Gramy w butelkę ? – zapytał chłopak podajże o imieniu Kevin

-Jasne. – odpowiedział Jacob

Wszyscy usiedli w kółku oprócz mnie, nie lubię tego typu gier. Nagle drzwi od pokoju lekko uchyliły się a zza nich wychylił się mały chłopczyk.

-Gabriel wyjdź stąd ! – krzyknął James i wypchnął go z pokoju

-Zostaw go. – powiedziałam i wyszłam z pomieszczenia do małego blondynka

-Tata powiedział, że mam do was przyjść. – oznajmił chłopiec ze łzami w oczach

-Ale nie płacz, James po prostu o tym nie wiedział i na pewno nie chciał na ciebie krzyczeć. Chodź. – złapałam go za rękę i weszłam do mojego pokoju

-Jaki duży pokój. – zdziwił się Gabi

-W co lubisz się bawić? – zapytałam

-Masz kartkę i kredki ?

-Mam.

-To daj, ja będę kolorował a ty idź do nich.

Dałam rzeczy pięciolatkowi i usiadłam koło niego.

-Zrobimy konkurs? – zapytałam

-Jaki?

-Kto najlepiej narysuje auto . – spojrzałam na niebieskookiego blondynka

-Ok. ! – ucieszył się chłopiec

*Nathalie*  w tym samym czasie

Szłam ciemna uliczką Londynu do danej kawiarni. Nie miałam ochoty iść do Rose, powrócą wszystkie wspomnienia, każda chwila którą spędzałam z Randy’m.  Przez wielką szybę lokalu dostrzegłam siedzącego już koło stolika chłopaka

-Przyszłaś. – uśmiechnął się chłopak zauważając mnie koło stolika

-Nie.. przyleciałam…

-Proszę, usiądź.

-Dlaczego w Rose..

-Pamiętasz? To była nasza kawiarnia, to w niej po raz pierwszy się pocałowaliśmy , to tutaj zgodziłaś się być moją dziewczyną..

-Przestań i przejdź do rzeczy

-Proszę , to dla ciebie. – wyjął czerwoną różę

-Kwiatek nic nie załatwi..Mów wreszcie co masz mi do powiedzenia

-Kochanie..

-Randy ! – poniosłam ton

-Dobrze.. jaa… j..ja .. ja cie nie zdradziłem..- jąkał się

-Tak..Mów dalej.. – przekręciłam oczami . – Powiedz wreszcie prawdę

-Naprawdę

-Randy straciłam do ciebie zaufanie.. spieprzyłeś to..

-Spróbujmy od nowa.

-Nie.. Randy nie uda się.. – spojrzałam mu w oczy

-Ale Amy.. to ona Zr..

-Dlaczego o niej mówisz ! To nie tylko z nią ! Wiem dobrze, że tych dziewczyn było więcej ! Nie owijaj w bawełne ! Wiem swoje! Widziałam na własne oczy ! Zraniłeś mnie draniu !- przerwałam mu

-Przepraszam

-Przeprosiny nic nie dadzą. Zrozum nie będziemy razem teraz, jutro, za tydzień, za miesiąc, nigdy ! NIGDY !

-Kocham Cię

-Uświadomiłeś to sobie dopiero teraz ?! Są ludzie i parapety.. ale ty najwyraźniej jesteś podłogą

-Nathalie proszę Cię, daj mi szansę, zmieniłem się. – złapał moją dłoń

-Nie pozwolę kolejnej minucie się zmarnować.

-Marzyłem, że będziesz ze mną na zawsze i nie odejdziesz. – spojrzał mi w oczy

-Jak miałam nie odchodzić jak kłamałeś  mi prosto w twarz, perfidnie się śmiałeś , i raniłeś

-Prawda jest taka, że czasami brakuje mi ciebie tak bardzo, że ledwo mogę to znieść

-Proszę, nie mów mi, że się zmieniłeś… - zaczęłam bawić się serwetką . – spójrz mi w oczy.. widzisz ból który mi zadałeś? – Moje oczy zaszkliły się, a jedna łza zleciała po bladym policzku

-Nie płacz.

-Po prostu myślałam, że byłeś tym jedynym.. ale to spieprzyłeś ! Zraniłeś mnie tak bardzo ! Znienawidziłam Cię… Muszę już iść..

-Zawsze będziesz w moim życiu.. Nawet jeśli ja nie jestem w twoim.

-Wróć do mnie kiedy będziesz wiedział tak naprawdę co czujesz, i będziesz miał odwagę powiedzieć mi to wprost… - wyszeptałam i wybiegłam z lokalu

*Darcy*

-Masz talent ! Świetny rysunek ! – przybiłam piątkę chłopcu

-Wygrałem ? – ucieszył się

-Tak ! Gratuluję ! zdobywasz złoty medal. – wycięłam kółko i przywiesiłam do sznureczka.

-Jestem najlepszy ! – cieszył się sepleniący Gabriel, wstał z krzesła wziął kartkę i pobiegł pochwalić się tacie.

Spojrzałam na drzwi, czy mały je zamknął.. Lecz były lekko uchylone..

-Długo tu stoisz? – zapytałam

-Wystarczająco. – uśmiechnął się Josh

-Wejdź. – uśmiechnęłam się

-Grasz? – chłopak wskazał na pianino

-Od czasu do czasu. – sprzątałam kartki

-Zagrasz mi? – usiadł na łóżku

-Wstydzę się. – powiedziałam po cichu

-Proszę.

Zamknęłam lekko drzwi i usiadłam do panina. Zagrałam When you’re gone w trakcie śpiewania przyłączył się do mnie ciemnowłosy

-Wow masz talent. – uśmiechnęłam się do niego

-Ty też.

-Josh Payne.. Josh Payne.. gdzieś o tobie słyszałam.

-Zaczynam taką ‘karierę’ solową.

-Siedze sobie w moim pokoju z gwiazdą..

-Daj spokój. – zaśmiał się i złapał moją dłoń

-Josh tata coś od ciebie chce. – do pokoju wszedł Nick

-Już idę. – uśmiechnął się

-Eee Josh ty z D.. AHA. – wyszedł z pokoju wkurzony

-Co go ugryzło? – zapytałam

-Nie mam pojęcia.  – odpowiedział zdezorientowany. – zaraz wrócę. – uśmiechnął się

Wyszłam z pokoju w poszukiwaniu Nick’a. Zeszłam do salonu.

-Em widzieliście może ..

-Jest na dworze. – przerwał mi Louis

-Dziękuję

~~~~~~~~~~~~~~

Hej. :) Spróbowałam czegoś innego, natomiast wypowiedzi z perspektyw. :) Podoba wam się? :) Spotkanie 1D.. :D w następnym rozdziale będzie więcej o nich. :) Jak tam u was? :D Ostatnio byłam na pre-castingu do MBTM i czekam na telefon. :> Chcecie pogadac lub coś? to piszcie --> 11600783. :)